Nissan Qashqai e-Power: rondje Tasmanië op één tank met 4,5 l/100 km

Nissan Qashqai e-Power: 1300 km rond Tasmanië op één tank nissan-global.com

De hybride crossover legde Tasmanië zonder tanken af met een gemiddeld verbruik van 4,5 l/100 km in bergen, kust en snelwegen — tweede langeafstandstest na de Britse.

De Nissan Qashqai e-Power legde 1300 km rond Tasmanië af op één tank brandstof. De route bevatte bergachtige stukken, kustweg-haarspeldbochten, snelwegen en landelijke wegen, en het gemiddelde verbruik kwam uit op 4,5 l/100 km.

Het kenmerk van e-Power is dat de benzinemotor niet mechanisch met de wielen is verbonden. Een 1,5-liter turbo werkt uitsluitend als generator, laadt samen met het recuperatiesysteem de accu op, terwijl de voorwielen alleen door de elektromotor worden aangedreven. Het rijgedrag voelt aan als bij een elektrische auto, zonder dat je onderweg een laadpaal hoeft te zoeken.

Het systeemvermogen bedraagt 190 pk en 330 Nm. De acceleratie tot 97 km/u kost 7,5 seconden en de topsnelheid is begrensd op 170 km/u. De accu is klein — 2,1 kWh totale capaciteit en ongeveer 1,8 kWh bruikbaar. Daarom pretendeert de Qashqai geen volwaardige EV te zijn: puur op de accu rijdt hij maar 2–3 km bij lage snelheid, daarna gaat de benzinemotor weer energie opwekken.

Nissan Qashqai e-Power legde 1300 km af op één tank
nissan-global.com

Voor de koper zit de aantrekkingskracht van deze opzet juist in de constantheid. In de stad trekt de crossover meestal elektrisch op en rijdt zo het grootste deel van de tijd, op de snelweg hoeft hij niet lang aan de laadpaal te staan. Tegenover puur elektrische auto’s is het een minder radicale, maar rustigere optie voor wie veel kilometers tussen steden maakt.

Dit is al de tweede langeafstandstest van de Qashqai e-Power. Eerder legde de crossover de route Land’s End – John O’Groats in het Verenigd Koninkrijk af, 1347 km op één tank met een verbruik van 3,76 l/100 km, en bij de finish was er nog ongeveer 160 km actieradius over.

De Qashqai e-Power belooft geen magie. Hij laat simpelweg zien dat een hybride niet alleen op papier werkt, maar ook waar de weg lang is, het reliëf wisselt en je beter geen stopcontacten als verplichte voorwaarde van de route inplant.

Caros Addington, Editor

Nieuwste artikelen